realsanto

İlçeler

Altıntaş : Coğrafi Durum ve Doğal Yapı :
Altıntaş ilçesi Kütahya il merkezinin güney doğusunda ve 49 Km. uzaklığındadır. Yüzölçümü itibariyle 905 Km 2 lik bir alanı kapsar. Batı yönü Murat Dağları, Doğu-Kuzey-Güney yönlerini geniş bir düzlük olarak Altıntaş ovası teşkil eder. Akarsu olarak Porsuk çayını besleyen Beşkarış ve Yeşilyurt çayları vardır. İklimi yazları sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve yağışlıdır. İlçe Kuzeyden Kütahya-Merkez, Güneyden Dumlu-pınar İlçesi, Doğudan Afyon ve bağlı İhsaniye İlçesi, Batıdan, Aslanapa ve Gediz İlçeleri ile çevrilidir. Oysu-Saraycık Köyleri civarında önemli bir orman varlığı da mevcuttur.
Tarihçe:Altıntaş yöresinde Kalkolitik buluntuların yanı sıra İlk Tunç Çağ'ına tarihlenen yerleşim yerlerine rastlanmıştır. Antik dönemde adı SOA olarak sikke ve yazılı kaynaklarda geçmektedir.Bu bölge arkeolojik açıdan en zengin bölgemizdir.Antik yerleşim tespit edilen yerler; Akçaköy, Çayırbaşı, Gecek, Yayla, Gökçeler, Üçhöyük, Altıntaş, Alibeyköy, Yalnızsaray, Oysu, Pınarcık, Aykırıkçı, Osmaniye, Beşkarış, Çakırsaz, Erenköy, Sevdiğin, Genişler,Yenikaraağaç köylerindedir. Bu antik yerleşim yerlerinin İlk Tunç çağından bu yana iskan gördüğü anlaşılmaktadır.
Ayrıca bölgede zengin mermer yatakları rezervlerinin bulunması nedeniyle, antik dönemde de bu mermer ocaklarının işletildiği, yakınındaki AIZANOI antik kentinin tüm mermerlerinin buradan getirildiği bilinmektedir.Arkeoloji dünyasında bilinen kapı tipi mezar taşları ile ünlüdür. Pınarcık (antik adı Abya) bir Roma şehir devleti olup kendi adına sikke basmıştır. Osmaniye köyünde Müze Müdürlüğü tarafından yapılan arkeolojik kurtarma kazısında Roma dönemine (M.S.II-III.y.y) ait bir anıtsal mezar ortaya çıkarılmıştır.

Sultan II.Bayezid zamanında çıkan Şah kulu ayaklanması sırasında, Osmanlı güçleri isyancılarla burada karşılaşmış ve ayaklanma bastırılmıştır. Germiyanoğlu II.Yakup'un yaptırdığı İmaretin (1411712) (halen Çini Müzesi) girişindeki taş vakfiyede Altıntaş'tan da bahsedilmekte, burada satın aldığı yerleri belirtmektedir.
Kurtuluş Savaşı sırasında ''Başkumandan Meydan Muharebesi'' savaş idare merkezi olarak kullanılan ve en şiddetli çarpışmaların geçtiği yer Çalköy'dedir. Milli Park sınırları içinde, Tarihi sit alanı olarak ilan edilmiştir.


İdari Yapı ve Nüfus :
2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı resmi olmayan geçici sonuçlara göre, ilçe nüfusu 25.262 dir. Nüfusun 6.418' i İlçe merkezinde, 18.844' ü ise belde ve köylerde yaşamaktadır. İlçe merkezi, 5 mahalleden ibaret olup, ayrıca 33 köy, 2 belde ve 1 köy bağlısı bulunmaktadır.
Kültür,Turizm ve Spor :
İllçede tarihi ve kültürel özelliği bulunan anıtlar ve yapılar şunlardır : Başkomutan Meydan Savaşının yapılıp kazanıldığı gerçek mekan olan Zafertepeçalköyde Zafer Anıtı, Şehit Sancaktar (Meçhul Asker) Anıtı, Yüzbaşı Şekip Efendi Anıt
Selçuklu Eserleri :
Çakırsaz Hanı,
Altıntaş Köyü Kemerli Köprü, Germiyan Beyliği eserleri :
Alıncık ve Işıklar Türbesi, Tarihi Bilinmeyenler Akçaköy Aziz Dede Türbesi
İlçe merkezinde Seyit Hamza Türbesi İlçenin doğusunda yer alan Çal Tepesi'nde Romalılardan kalma antik bir tiyatro ile harabe haline gelmiş yerleşim merkezi bulunmaktadır.İlçede sayısız höyük ve çok eski devirlerde kullanılmış antik mermer ocakları bulunmaktadır.
Altyapı ve Ulaşım :
İlçe merkezi Kütahya'ya 49 km. mesafede olup Eskişehir-İzmir, Denizli-İstanbul yol güzergahın-dadır. İlçenin tüm köyleri elektrik, su, yol ve telefon gibi hizmetlerden yararlanmaktadır.

realsanto

Aslanapa:
Coğrafi Durum ve Doğal Yapı : Kütahya'nın güney batısında yer alan, İl merkezine 40 Km. uzaklıktaki İlçenin yüzölçümü 659 Km 2 dir. Rakımı 980 metredir. Yeryüzü şekilleri bakımından dağlar Ovalar ve yaylalarla kaplıdır. Bitki örtüsü Makilik ve ormanlıktır. Ormanlarda çam ve meşe ağaçları hakimdir. İklimi karasal iklim karakteri taşır. Ayrıca Ege bölgesi ile İç Anadolu bölgesi arasında geçiş bölgesi olduğundan geçiş iklimi özelliği de gösterir
Tarihçe Aslanapa en eski yerleşim yerlerindendir. Merkez, Örenköy, Ortaca, Aslıhanlar, Kureyşler, Göynükören, Karadiğin köylerinde tespit edilen yerleşim yerleri ve Tümülüsler (anıtsal mezar yapıları) bulunmaktadır. Bu yerleşin yerlerinden en eskisinin İlk Tunç Çağına (M.Ö.300-2500 yılları) kadar gittiği tespit edilmiştir.
İlçeye bağlı Karadiğin ve Ortaca köylerinde tespit edilen ve Müze Müdürlüğünce yapılan kurtarma kazılarında altı adet tümülüsün M.Ö.6.y.y'a ait olduğu buluntulardan anlaşılmıştır. Göynükören'deki taş ocaklarının Roma döneminde işletildiği ve buradan taş kesildiği izlerden anlaşılmaktadır. Altıntaş, Bizans döneminden sonra Türklerin eline geçmiş, Germiyan ve daha sonra da Osmanlının egemenliğine girmiştir



İdari Yapı ve Nüfus 2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı resmi olmayan geçici sonuçlara göre İlçe nüfusu 13.066'dır. Nüfusun 2352'si İlçe Merkezinde, 10.714'ü ise köylerde yaşamaktadır. İlçe Merkezi, 2 mahalleden ibaret olup, ayrıca 32 köy ve 1 köy bağlısı bulunmaktadır.
Kültür,Turizm ve Spor : Aslanapa Belediyesine ait Halk Kütüphanesi okuyuculara hizmet sunmaktadır. Aslanapa Spor Kulübü amatör ligde faaliyet göstermektedir.
Altyapı ve Ulaşım :
İl merkezine 40 km uzaklıkta bulunan Aslanapa İlçesi Kütahya - Gediz Devlet Karayoluna 5 Km mesafededir. Yol, su, elektrik, kanalizasyon ve telefon hizmetlerinden yararlanmayan beldemiz kalmamıştır.



Çavdarhisar :

Coğrafi Durum ve Doğal Yapı :
Kütahya'nın güney batısında yer alan İlçenin yüzölçümü 298 Km 2 , rakımı ise 1004 metredir. Arazi genellikle ovalık ve bazı kesimleri de ormanlardan oluşmaktadır. İlçede Ege ile İç Anadolu' nun karasal iklimi hakimdir
Tarihçe : Penkalas ırmağının yukarı kesiminde tanrıça Meter Steunene'nin kutsal mağarası civarında yaşayan Frigya'lıların öncülü olarak antik kaynaklarda adı geçen Azan adlı mitoloji kahramanının, su perisi Erato ile efsanevi kral Arkas'ın birleşmesinden ortaya çıktığı sanılmaktadır. İşte bu mitoloji kahramanından adından, Aızanoı kentinin adı kaynaklanmış olabilir.Aızanoı antik Frigya'ya bağlı olarak yaşayan Aizinitis'lerin ana yerleşmeleriydi.
Kentin yüksek platosu üzerinde Zeus tapınağı çevresinde yapılan arkeolojik kazılarda M.Ö.3.Bin yıllarından yerleşme tabakaları ortaya çıkmıştır. Yakın zamanda ovanın birçok yerinde saptanan yerleşme tepeciklerinden biride, Anadolu'nun en erken dönemlerinde bu ana kutsal alanın yerindeydi. Helenistik dönemde bu bölge değişimli olarak Bergama'ya ve Bithinya'ya bağlı iken M.Ö.133 tarihinde Roma hakimiyeti altına girmiştir.
M.Ö.2/1.y.y.dan ilk sikkeler bilinmekte AIZANEITON olarak adı geçmekte dir. Roma İmparatorluk döneminde , tahıl ekimi, şarap ve yün üretimi sayesinde zenginleşmiş ve ünü bölge sınırlarını aşmış olan Aızanoı'de kesin kentleşme bulgularına ancak 1.y.y. sonlarına doğru rastlanmaktadır. Erken Bizans döneminde piskoposluk merkezi iken 7.y.y dan itibaren önemini yitirmiştir. Tapınak düzlüğü Ortaçağ'da hisara dönüştürülmüştür.Selçuk Beyliği döneminde Çavdar Tatarları boyu tarafından üs olarak kullanılmıştır.(13.y.y) Bu yüzden buraya Çavdarhisar adı verilmiştir.1970 yılından bu yana sistematik Arkeolojik kazı çalışmaları sürdürülmektedir


İdari Yapı ve Nüfus :
2000 yılı Genel Nüfus Sayımı resmi olmayan geçici sonuçlarına göre İlçe nüfusu 15.218 dir. Nüfusun 5.162 si İlçe merkezinde, 10.056 sı ise belde ve köylerde yaşamaktadır. İlçe merkezi, 4 mahalleden ibaret olup, ayrıca 22 köy ve 1 belde bulunmaktadır.
Kültür,Turizm ve Spor :
Kütahya'ya 58 km uzaklıkta bulunan Çavdarhisar, Uşak-İzmir Devlet Karayolu üzerinde kurulmuş bulunmaktadır.
İlçeye bağlı 1 Belde ve 20 Köy mevcut olup, bu köylerden Efeler, Gökler, Çat ve Çakmak Köyleri hariç diğer köylerin yollarının tamamı asfalt kaplamadır. İlçeye bağlı köylerin ulaşım, içme suyu, elektrik ve haberleşme hizmetleri açısından önemli bir problemi bulunmamaktadır. Çamköy, Doğancılar ve Yeşildere köylerinde kanalizasyon şebekesi mevcut olup, diğer köylerde çalışmalar devam etmektedir

Altyapı ve Ulaşım :
Tahmini olarak İlçeye yılda 3000 civarında yerli ve yabancı turist gelmektedir. İlçeye Turistlerin konaklayabileceği otel, motel gibi tesisler olmadığından turizm hareketi günü birlik yaşanmaktadır.

realsanto

Domaniç:
Coğrafi Durum ve Doğal Yapı Kütahya'nın kuzeyinde yer alan ilçenin yüzölçümü 1.240 km 2 rakımı 870 metredir. Yeryüzü şekilleri bakımından dağlar ve ormanlarla kaplıdır. Bitki örtüsü çam ve kayın ormanlarından oluşmaktadır. İklim bakımından karasal iklim kuşağındadır.

Tarihçe : Domaniç yöresinde yapılan yüzey araştırmalarında tespit edilen höyüklerin, İlk Tunç Çağından olduğu (M.Ö.3000-2500) üzerindeki keramik buluntularından anlaşılmaktadır.Roma ve Bizans dönemine ait yapı ve kalıntıları ilçede çeşitli yerlerde tespit edilmiştir. Domaniç merkezde toprak altında anıtsal bir Roma mezarı (M.S.II.Y.Y) yer almaktadır.
Bizans hakimiyetinden sonra 13.y.y da Germiyanoğullarının ve daha sonra Osmanlıların hakimiyeti altına girmiştir. Osmanlı bu bölgeyi yaylak olarak kullanmış, yöre Ertuğrul Gaziye verilmiştir. Babası Gündüz Alp'in ölümünden sonra Ertuğrul annesi Hayme ana önderliğinde Karakeçili aşireti ile birlikte Karacadağ yöresine yerleşmiştir. Moğol saldırıları sırasında gösterdiği kahramanlık nedeniyle Ertuğrul'a bey unvanı verilmiştir.
Osmanlı kış aylarını Söğüt'te geçirir yazın Domaniç'e gelirdi. İlçe merkezi önceleri Hisarköy iken sonraları Domaniç adını almıştır.15 Temmuzda Yunan işgaline uğrayan Domaniç, 5 Eylül 1922 de işgalden kurtarılmıştır.


İdari Yapı ve Nüfus : 2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı resmi olmayan geçici sonuçlara göre, İlçe nüfusu 19.271 dir. Nüfusun 4.668'i İlçe merkezinde, 14.603' ü köylerde yaşamaktadır. İlçe merkezinde 4 mahalle olup, ayrıca 32 köy, 1 belde ve 8 köy bağlısı bulunmaktadır.
Kültür,Turizm ve Spor İlçede İlçe Halk Kütüphanesi mevcut olup; okuyuculara hizmet sunmaktadır. Ormanlarımız piknik ve kamp alanı olarak Turistik kullanmaya uygundur. İlçe merkezinde 1 adet spor kulübü ve 1 adet de turizm ve folklor araştırma derneği faaliyette bulunmaktadır.

Altyapı ve Ulaşım :
İl merkezine 90 km. uzaklıkta bulunan İlçemizi ile bağlayan yolun Domaniç-Tavşanlı arası dar ve bozuk olup yolun yapılması gerekmektedir. İlçeyi Bursa İnegöl'e bağlayan yolun Domaniç-Kocayayla arası bakımsız ve bozuk olup bu yolda da ıslah ve karla mücadele çalışmaları yapılması gerekmektedir.
Devletin temel altyapı hizmetlerinden; yol, su, elektrik ve telefondan tüm ilçe halkı faydalanmaktadır.



Dumlupınar:

Coğrafi Durum ve Doğal Yapı : Dumlupınar ilçesi, Ege Bölgesi'nin doğusunda, Kütahya ilinin güney doğu bölümünde yer alır. Kütahya-Uşak-İzmir karayolu ile Afyon-Uşak-İzmir demiryolu üzerinde bir platoda kurulmuştur. Denizden yüksekliği 1222 m.'dir. Yüzölçümü 305 km. karedir.
İç Batı Anadolu eşiğinde yer alan Dumlupınar'ın, iklimi geçiş iklimi karakteri gösterir. Yazları serin ve kurak, kışları soğuk ve yağışlıdır. (özellikle kar) Gece ile gündüz arasındaki ısı farkı oldukça fazladır.
Tarihçe : Yerleşim tarihi çok eskiye giden Dumlupınar'da tespit edilen en eski yerleşim yerleri arasında; Kızılcaköy, Merkez,Ulualan, Yörük, Allıören, Ağaçköy, Arpalı gibi yerler bulunmaktadır. Allıören Höyüğün İlk Tunç çağında (M.Ö.3.000-2500) yerleşim olarak kullanıldığı tespit edilmiştir. Yine bu bölgede Roma döneminden kalma Nekropol alanları bulunmaktadır.
Selçuklu devletinin akıncı beylerinden Cafer Gazinin Bizans üzerine akınlar yaptığı sırada şehit düştüğü, şu andaki Dumlupınar'daki Şehitliğin bulunduğu tepede yakın zamana kadar mezarının olduğu bilinmektedir. Kaçak kazılar sırasında bu mezar tahrip edilmiştir. Kurtuluş savaşında önemli bir merkez olmuş ve tarih sayfalarına Afyon-Dumlupınar Muharebeleri olarak geçmiştir. Halen Mili Park sınırları içinde yer alan bu bölge aynı zamanda Tarihi sit alanı olarak tescillidir.

İdari Yapı ve Nüfus : 2000 yılı Genel Nüfus Sayımı resmi olmayan geçici sonuçlara göre, İlçe nüfusu 5490 dır. Nüfusun 3.301 'i İlçe merkezinde 2.189' u ise köylerde yaşamaktadır. İlçe merkezinde, 4 mahalle olup, ayrıca 10 köy ve 1 köy bağlısı bulunmaktadır.
Kültür,Turizm ve Spor :
Dumlupınar'ın , Kurtuluş Savaşı-mızda çok büyük bir yeri vardır. Bu nedenle, Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşunun gelecek kuşaklara aktarılmasında çok büyük bir öneme sahiptir. İlçenin tamamına yakını "Tarihi Sit Alanı" olarak tescil edilmiştir.
Büyük Taarruzun 70. yıldönümü olan 26 Ağustos 1992 yılında " Dumlupınar Şehitliği" büyük bir törenle hizmete açılmıştır. Ayrıca İlçe merkezinde " Atatürk Evi ", " Dumlupınar Anıtı" ve " Başkomutan Tarihi Milli Park Müzesi " vardır.
DUMLUPINAR ATATÜRK EVİ MÜZESİ: 1929 yılında Yüzbaşı Salahattin tarafından yağlı boya tablosu yapılan, Kurtuluş Savaşımız sırasında Başkumandan Gazi Mustafa Kemal'in kaldığı, Dumlupınar Başkumandanlık Karargahı olarak da kullanılan ev aslına uygun olarak restorasyon ve düzenlenmesi yapılmıştır. Dumlupınar Atatürk Evi, 30 Ağustos 2003 tarihinde Kütahya Valisi Gazi ŞİMŞEK tarafından ziyarete açılmıştır. "Halide Edip Adıvar, Türkün Ateşle İmtihanı adlı eserinde Kurtuluş Savaşı sırasında Dumlupınar'da Mustafa Kemal Atatürk ve Nurettin Bey ile birlikte kaldıkları zamanı şöyle anlatır. ".. Mustafa Kemal Paşa: Bana ayrılan odayı size veriyorum. Ben Çadırda yatacağım." dedi, sonra Nurettin Paşa'ya dönerek 'Kızılcadere'ye gösterin ona..." diye ekledi.


DUMLUPINAR KURTULUŞ SAVAŞI MÜZESİ Dumlupınar ilçe merkezindedir. Orman Bakanlığı, Afyon Başkomutan Tarihi Milli Parklar Müdürlüğü'ne bağlı olup Kültür ve Turizm Bakanlığının denetimindedir Müzede Kurtuluş Savaşına ait çeşitli silah, kılıç vb. gibi malzemeler ile o günleri yansıtan fotoğraflar ve eserler vardır. Müzenin toplam 71 adet eseri bulunmaktadır
BAŞKUMANDAN TARİHİ MİLİ PARKI:
Yeni Türkiye Cumhuriyetini kurulmasına temel olan ve sonucu bütün dünyada derin yankılar bırakarak tarihin akışını değiştiren Başkumandan Meydan Muharebesi, 26 Ağustos 1922'de Kocatepe'den başlamış 30 Ağustos 1922'de Dumlupınar'da Büyük Zafer elde edilmiştir. Aziz şehitlerimin hatırasına 26.08.1992'de Büyük Taarruzun 70.yıldönümünde Kültür Ve Turizm Bakanlığınca 137.000 şehidimiz anısına Kurtuluş Savaşımızın geçtiği Zafertepe Çalköy,ve Dumlupınar'daki bu topraklar üzerine şehitlik, müze ve anıtlarla donatılmıştır.Milli parktaki bu anıt, müze ve şehitlikler şunlardır:
Zafertepe Çalköyde; Zafer Anıtı (Başkumandan Meydan Savaşı Komuta Yeri), Şehit Sancaktar Mehmetçik Anıtı, Yüzbaşı Harputlu Şekip Efendi Anıtı, Atatürk Anıtı,
Dumlupınar İlçemizde; Atatürk Evi Müzesi, Dumlupınar Kurtuluş Savaşı Müzesi, Dumlupınar Şehitliği ve içinde; Mehmetçik Anıtı, Şehit Baba-oğul Anıtı, Milisler Anıtı, Gazi Mustafa Kemal Paşa - İsmet Paşa - Fevzi Çakmak Paşa (Üç Komutan Anıtı) bulunmaktadır.
Altyapı ve Ulaşım :
İlçenin elektrik şebekesi 1970 yılında yapılmıştır. İlçe merkezinin içme suyu Murat Dağı'ndan getirilmiş, köylerinin tamamı da içme suyu şebekesine kavuşturulmuştur.
İlçe merkezini il merkezine bağlayan yol asfalt olup, 83 km.dir. Yolun çok dar ve virajlı olması nedeniyle özellikle kışın ulaşımda güçlük çekilmektedir. Toplam 142 km. köy yolu ağı olup,bunun büyük bir bölümü asfalttır. Ayrıca ilçenin demiryolu ulaşımı da mevcuttur

realsanto

Emet:

Coğrafi Durum ve Doğal Yapı Ülkemizin İçbatı Anadolu bölgesinde yer alan Emet İlçesinin yüzölçümü 1046 km2' dir. Doğusunda Çavdarhisar, batısında Simav, güneyinde Hisarcık ve kuzeyinde Tavşanlı İlçeleri yer almaktadır. Rakımı 888 metredir. İlçenin belli başlı yükseltileri Emet-Simav doğal sınırını meydana getiren 2072 metre yüksekliğinde Eğrigöz dağı, 1850 metre yüksekliğindeki Gölcük dağı ve 1800 metre yüksekliğindeki Düşecek dağıdır. İlçe sınırları içerisindeki Örencik Ovası, İlimizin de önemli ovalarındandır. Şaphane dağından çıkan Emet Çayı ilçenin en büyük akarsuyudur. İlçenin iklim yapısı çeşitlilik gösterir. Ege, Marmara ve İç Anadolu Bölgesi iklim tipleri arasında bir geçiş iklimine sahiptir
Tarihçe : Emet'in ilk yerleşim tarihi Kalkolitik (M.Ö 5000) dönem sonrası Tunç çağından bu yana sürmektedir.Bu yörede Bithinya dışında tüm Anadolu'da rastlanan tipik Troya pişmiş toprak kap örnekleri tespit edilmiştir.Eğrigöz'de bulunan Roma dönemi kalesi Bizans döneminde de kullanılmış olup sarp bir yerdedir. Emet'in antik dönemlerde isminin TİBERİOPOLİS (Tiberius'un şehri) olduğu yazılı kaynaklarda ve sikkelerde belirtilmektedir.
Selçuklu ve Osmanlı döneminde önemini korumuş bir ilçemizdir. Osmanlı döneminde voyvodalık olan Emet, bir ara Simav'a bağlanmıştır. Emet 1921 yılında Yunan işgaline uğramış a cı ve zulüm dolu günlerden sonra 27 Nisan 1922'de Emet'te saldırıya uğrayan Yunanlılar intikam için geri gelmişler ve Cevizdere'de tekrar bozguna uğramışlardır.Bu olaydan bir hafta sonra Yunan birlikleri yeniden gelmişler ve Emet'i yakıp yıkmışlardır. Emet 3 Eylül 1922 de özgürlüğüne kavuşmuştur.
İdari Yapı ve Nüfus : 2000 yılı Genel Nüfus Sayımı resmi olmayan geçici sonuçlara göre, İlçe nüfusu 45.059 dur. Nüfusun, 19.350 'si ilçe merkezinde, 25.079 'u ise belde ve köylerde yaşamaktadır. İlçe merkezinde 7 mahalle olup, ayrıca 33 köy, 1 bucak, 6 belde, 21 belde ve köy bağlısı bulunmaktadır.


Kültür,Turizm ve Spor :
İlçenin en önemli kültür faaliyeti, "3 EYLÜL" kurtuluş ve bağımsızlık günüdür. Bu organizasyon 1940 yılından beri devamlı olarak yapılmaktadır. İlçede yer alan kültürel ve tarihi eserler arasında Kazıklı Voyvodanın bir süre zindanda tutulduğu rivayet edilen Eğrigöz kalesi, miladi 1905 yılında Osmanlılarca yapılan Merkez Ulu Cami sayılabilir.
İlçede 1 Halk Kütüphanesi, 1 Gülten - Cevdet Dayıoğlu Çocuk Kütüphanesi, 500 kişilik modern bir kapalı spor salonu, futbol sahası ve halı saha Emet halkına hizmet vermektedir.
Altyapı ve Ulaşım :
Emet ilçesi, İl Merkezine 93 km. mesafededir. Köy yollarının 178 km' si asfalt, 98 km' si stabilize kaplamadır. 33 köyde kapalı şebeke içme suyu, 19 köyde kanalizasyon şebekesi mevcuttur.
İlçe Merkezinin alt yapı sorunu bulunmamaktadır.

Gediz:

Coğrafi Durum ve Doğal Yapı İlçenin yüzölçümü 1733 Km2, Denizden yüksekliği 736 metredir. Kütahya - Uşak - İzmir karayolu güzergahında bir transit merkezidir. Kütahya İline 98, Uşak İline 57 Km. mesafededir. İlçenin en yüksek yeri Murat Dağıdır. Gediz Nehri ve Porsuk Çayı bu dağın eteklerinden doğarlar. İlçenin iklimi İç Anadolu - Ege iklimi karakterini taşır
Tarihçe : Gediz en eski yerleşim yerlerindendir. İlk Tunç Çağ ve Hitit (M.Ö.1800-1200) dönemlerinde iskan gördüğü höyüklerde yapılan yüzey araştırmasından anlaşılmaktadır. Çavdarhisar'daki AIZANOI antik kentinde yaşayan halk ile ticari ve ekonomik bağı bulunmaktaydı. Kendi adına sikke basan ve sikkeler üzerinde KADOHNON olarak (KADI) adı geçen Gediz, Roma döneminde (M.S.II.-III.y.y) Aızanoı gibi bir şehir devletiydi. Atina Olimpiyatlarının küçük bir benzeri burada yapılıyordu. Sikkeler üzerinde SEBASTA OMOBOMIA olarak bu oyunlar yazılmıştır.
Murat dağları eteğinde olması nedeniyle antik kaynaklarda bu dağın adı DİNDAMOS olarak geçmektedir. Afrodit'in buraya geldiğinden bahsedilmektedir.Gediz'de tespit edilen eski yerleşim yerleri ve mezarlık alanları olarak ; Eski Gediz, Fırdan,Gökler, Yenikent, Ece, Altıntaş,Gümüşlü, Yağmurlar, Çeltikçi, bulunmaktadır. Bizans döneminde piskoposluk merkezi olmuş,Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde sancak olarak yönetilmiştir.
1429 tarihinde Osmanlı'ya geçmiştir.1911 yılında önemli bir yangın geçirmiştir.5 Ağustos 1920 de Yunan işgaline uğramıştır. Abide olarak biline Kocahan'da çarpışmalar olmuş Yunan kuvvetleri bozguna uğratılmıştır. Bu savaşta şehit olanlar için bir abide dikilmiş ve Kocahan adı ''ABİDE'' olarak değiştirilmiştir. 1Eylül 1922 de düşman işgalinden kurtarılmıştır.



İdari Yapı ve Nüfus 2000 Yılı Genel Nüfus Sayımı resmi olmayan geçici sonuçlara göre, İlçe nüfusu 95.869 dur. Nüfusun 27.503' ü İlçe merkezinde, 68.366' sı ise, belde ve köylerde yaşamaktadır. İlçe merkezinde 9 mahalle olup, ayrıca 51 köy, 14 belde ve 36 mahalle ve köy bağlısı bulunmaktadır
Kültür,Turizm ve Spor :
Kültür Varlıkları olarak İlçenin Eskigediz Beldesinde tarihi hamam, su kemeri ve köprü bulunmaktadır. Yine Abide Köyünde Abide Şehitliği adı altında şehitlik bulunmaktadır.
Gediz İlçesinde Merkez Belediyesine ait Ilıca Kaplıcası ile Turizm Bakanlığına ait Murat Dağı Kaplıcaları bulunmaktadır. Ilıca Kaplıcasından dört mevsim, Murat Dağı kaplıcasından yaz sezonunda yararlanılmaktadır. Yine Murat Dağı'nda Kızılay'a ait dinlenme ve gençlik kampı bulunmaktadır. İlçede şehir stadı, semt spor sahası, halı saha, Eskigediz spor sahası ve Yeşilçay futbol sahası olmak üzere dört adet tel örgü ihatalı spor sahası ve 250 kişilik bir adet kapalı spor salonu bulunmaktadır. Gediz İlçesini 1.Amatör kümede 9 takım, 2'nci amatör kümede ise 6 takım temsil etmektedir. 15 klüpte toplam 715 lisanslı oyuncu mevcuttur.

Altyapı ve Ulaşım :
İlçe Merkezi Kütahya-Uşak-İzmir karayolu güzergahında bir transit merkezidir. Kütahya İl merkezine 98 Km.dir. Bu yolun tamamı asfaltla kaplıdır. İlçenin altyapı sorunu bulunmamaktadır. Kasaba ve köylerinin 30 adedinin yolu asfalt kaplama olup, 21'inin stabile kaplamadır. 16 adet köyde kanalizasyon olup, 35 köyde kanalizasyon bulunmamaktadır. Ayrıca köylerin tamamında içme suyu mevcuttur.

realsanto

Hisarcık:
Coğrafi Durum ve Doğal Yapı : Hisarcık ilçesi İç batı Anadolu bölgesinde (İç Ege) yer almakta olup yüzölçümü yaklaşık 329 KM2 dir. Doğu ve Kuzeyinde Emet İlçesi, Güneyinde Gediz ve Simav İlçeleri, Batısında Simav İlçesi bulunmaktadır. Arazi yapısı dağlık ve engebeli bir karakterde olup, denizden ortalama yüksekliği 825 M. dir. İlçede toplam 31.819 Ha. Orman alanı bulunmaktadır. Şaphane Dağından doğan Emet çayı İlçe sınırları içinden geçmektedir. Ege ve İç Anadolu iklimlerinin (geçiş iklimi) özelliklerini taşıyan Hisarcık'ta yazlar sıcak ve kurak kışlar soğuk ve yağışlıdır.
Tarihçe : Hisarcık adını buradaki Kale'den almaktadır. Bölgede yapılan yüzey araştırmalarında Hasanlar Beldesinde Roma dönemi yerleşimi tespit edilmiştir.Yenipınar köyünde bir sur duvarı ile çevrili yerleşim alanı bulunmaktadır.Yüzey buluntularına göre Frig( M.Ö.850) dönemindendir. Hisarcık İlçesi, Kocaçay yakınlarında Osmanlı dönemi mezarları tespit edilmiştir. Hisarcık yakınlarında Tiberiopolis antik kentinin olduğu kaynaklarda ve sikkelerde yer almaktadır.


İdari Yapı ve Nüfus : 2000 yılı Genel Nüfus sayımı resmi olmayan geçici sonuçlara göre İlçe nüfusu 23.412 dir. Nüfusun 7.388'i İlçe merkezinde, 16.024'ü ise belde ve köylerde yaşamaktadır. İlçe merkezinde 5 mahalle olup, ayrıca 21 köy, 4 belde ve 5 mahalle ve köy bağlısı bulunmaktadır
Kültür,Turizm ve Spor :
İlçeye bağlı Hamam köy de bulunan Termal Sular bir çok hastalığa iyi gelmektedir.
Yine ilçede Hisarcık Belediye Spor kulübü bulunmakta olup Birinci amatör kümede mücadele etmektedir
Altyapı ve Ulaşım :
Hisarcık ilçesi Kütahya'ya 110 Km. mesafede olup, ilçenin komşu ilçelere bağlantı yolları asfalttır. İlçede Telefonsuz, elektriksiz köy bulunmamaktadır.



Pazarlar :


Coğrafi Durum ve Doğal Yapı :
Coğrafi ve doğal yönden güzel bir görünüm ve yerleşim alanına sahip Pazarlar ilçenin, deniz seviyesinden yüksekliği 900 m, yüzölçümü ise 182 km2 dir. Arazi bakımından engebeli bir görünüm arz etse de arazinin % 85'i ekilip dikilmeye elverişlidir.
Bölgede Ege, İç Marmara ve Batı Anadolu iklimlerinin ettikleri görülmektedir. En düşük ısı Ocak ayı içerisinde -8, en yüksek ısı ise 34 derece ile Temmuz ayı sonlarındadır. Yıllık yağış ortalaması 380 mm'dir.
Pazarlar ilçesi, Kütahya il merkezine 135 km. mesafe olup, Kütahya'nın Güneybatısında yer almaktadır. Doğusunda Şaphane İlçesi, Güneyinde Manisa İli Selendi İlçesi, Kuzeybatısında ise Simav İlçesi ile komşudur.
Tarihçe : Simav ilçesine çok yakın olması nedeniyle Simav tarihi ile yakın ilgisi vardır. Önceleri Simav İlçesine bağlı idi. Antik dönemlerde Synaus ile yakın ticari ve ekonomik ilişkisi olduğu tahmin edilmektedir. Roma ve Bizans dönemine ait kalıntılar bulunmaktadır. Pazarlar çevresindeki Ekitçe, Derinceöz, Pazarcık ve Çelce yerleşim yerlerinde yaşayan halkın bugünkü yerleşim yeri Pazarlar'a gelmesi oluşmuştur. 1429 dan önce Germiyanoğullarına ve daha sonra Osmanlı İmparatorluğuna bağlanmıştır.

İdari Yapı ve Nüfus :
2000 yılı Genel Nüfus Sayımı resmi olmayan geçici sonuçlara göre ilçe nüfusu 14.448 dir. Nüfusun 6.606 'sı İlçe merkezinde, 7.842'si ise belde ve köylerde yaşamaktadır. İlçe merkezinde 6 mahalle olup, ayrıca 6 köy, 2 belde ve 3 mahalle ve köy bağlısı bulunmaktadır.
Kültür,Turizm ve Spor Pazarlar İlçesinde 1994 yılından beri, her yıl Haziran ayında Altın Kiraz ve Vişne Festivali düzenlenmektedir.

Altyapı ve Ulaşım :
Simav-Kütahya karayoluna 5 Km yol ile bağlanmaktadır. Pazarlar halkı, Telefon, Yol, Su ve Elektrik gibi temel alt yapı hizmetlerinden faydalanmaktadırlar.