Hocalar
İl merkezine 100 km. uzaklıkta, 1990 yılında ilçe olmuştur. Ahır dağlarında bronz Hitit heykeli yörenin çok eski dönemlerden beri önemli bir yerleşim merkezi olduğu izlenimini vermek- tedir. Hocalar isminin verilmesine ilişkin olarak; kuruluşu kesin olarak bilinmemekle birlikte 1300’lü yıllarda yerleşim merkezi olduğu, o dönemde bu yerleşim merkezine ilk olarak 3 kardeşin geldiği ve buraya yerleştiği, bunların babalarının “Hoca” (Ulema) olduğundan dışardan bu merkeze gelenlere nereye gidiyorsun diye sorulduğunda “Hocagil’e” gidiyorum, buradan dışarıya gidenlere sorulduğunda “Hocagil’den” geldiklerini belirttiklerinden zamanla bu yerleşim yerindeki nüfusun çoğalması ve dışardan bu yere başkalarının da gelmesi sonucu “Hocalar” adını almıştır. İlçenin yüzölçümü 537 km², nüfusu 13.751’dir. Halkın geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Genellikle arpa, buğday ve haşhaş yetiştirilir.
İscehisar
Afyon-Ankara karayolu üzerinde olup, il merkezine 23 km. uzaklıkta bulunan ilçemiz, 1987 yılında ilçe olmuştur. İscehisar adı Karahan boyundan gelen Türklerin adıdır. Yüzölçümü 503 km², nüfusu 23.209’dur.İlçenin ekonomisi büyük ölçüde mermerciliğe dayansa da tarım ve hayvancılıkta önemli bir yer tutar. İlçe merkezinde çalışan nüfusun % 80’i ile köylerde çalışan nüfusun % 20’si mermercilikle uğraşmaktadır. Tarım ve hayvancılık faaliyetleri mermercilikle paralel olarak yürütülmektedir. Mermer; kalkerlerin meta-morfizmaya uğraması sonucu oluşan kaya çeşitlerindendir. Ülkemizde ve dünyada Afyon mermeri olarak bilinen ve tanınan mermer İscehisar’da çıkarılıp işlenmektedir. 2000 yıldır mermer ocakları- nın işletildiği ilçede muhtemel mermer rezervinin 500*10 m3 olduğu hesaplanmıştır. Mermer atıkları çeşitli alanlarda değerlendirilmektedir. Bunlardan bazıları şunlardır: İlaç, boya ve kimya sanayi, inşaat sektörü, seramik porselen ve sert plastik imalatı. İlçede çıkarılan mermer çeşitleri Afyon kaymağı, kirli sarı, afyon şekeri, afyon gülü, kaplan postu ve menekşedir.
İhsaniye
Afyon’un 35 km. kuzeyinde doğa ve tarihin en cömert davrandığı ilçelerimizden biri olan İhsaniye 1959 yılında ilçe olmuştur. İlçenin yüzölçümü 888 km2, rakım: 1093 m., nüfusu ise : 34.224’dür. Gazlıgöl kaplıcası ve içmeleri, Frig Kaya anıtları, Roma, Bizans kaya yerleşimleri, mezar odaları, peri bacaları ve yaylaları ilgi odaklarından bazılarıdır. Ayazin, Kayıhan yerleşim birimleri, Kapıkayalar, Aslantaş, Maltaş ve Yılantaş gibi yerler, mezar oldukları sanılan tarihi kalıntılar Frig dönemine aittir. Ayrıca doğa harikası kütleler ve peri bacalarının süslediği Frig bölgesi diye anılan saha bu yörenin Frigler zamanının önemli bir yerleşim bölgesi olduğunu gösterir. Bölge Pers, Helen, Roma ve Bizanslıların egemenliğine girmiş olup, bu medeniyetlerden günümüze kadar yaşayabilen eserlere rastlanmaktadır. Döğer ve Anıtkaya yerleşim bölgelerinde Germiyanoğullarından kalan kervansarayların mevcut oluşu ilçenin bir yol kavşağı ve konaklama yeri olduğunun kuvvetli kanıtıdır. İlçe ekonomisi hayvancılık, tarım ve azda olsa ticarete dayanmaktadır. İlçeye bağlı Gazlıgöl kaplıcalarında çıkarılan maden suyu dünyaca ünlüdür.
Kızılören
Afyon-Antalya karayoluna 3 km.lik bir mesafede kurulmuş olan ilçe, il merkezine 87 km. uzaklıktadır. 1990 yılında ilçe olmuştur. İlçe nüfusu: 4126, yüzölçümü ise 337 km2’dir. İlçenin ismi eskiden Kızılviran olarak geçmekte olup, daha sonra şu anki ismi olan Kızılören adını almıştır. Tarım ve hayvancılık başlıca geçim kaynağıdır. Çoğunlukla tahıl (arpa, buğday)ekimi yapılmaktadır. İlçe merkezinde bulunan Ulu cami ve korumaya alınan Çınar ağacı ve şehir merkezindeki tarihi evler görülmeye değer yerlerdir.
Sandıklı
İl merkezine 60 km. uzaklıkta, Antalya-Denizli karayolu, İzmir-Ankara-İstanbul demiryolu hattı üzerinde kurulmuş önemli yerleşim merkezlerinden biridir. 1924 yılında ilçe olmuştur. İlçenin Frigyalılar zamanında kurulduğu yapılan araştırmalar sonucu ortaya çıkmıştır. Sandıklı M.S.395 yılından 1078 yılına kadar, geçen süre içerisinde Bizans yönetiminde kalmıştır. 1071 Malazgirt Savaşıyla Anadolu’nun Türk egemenliğine geçmesiyle Afyon ve Sandıklı bölgesi Dolatan ve Emir Sanduk kuvvetlerince Akdağ kesimine kadar, tamamen Bizanslıların elinden alınmıştır. Daha sonra Selçuklular ve Osmanlıların egemenliğine geçen Sandıklı bir arada Karamanoğulları Beyliğinin elinde kalmıştır. İstiklal savaşı sırasında kısa bir süre Yunan işgalinde kalsada bu uzun sürmemiştir.
Yüzölçümü 997 km2, nüfusu ise 87.982’dir. Halk ilçenin dağ köylerinde hayvancılık, ova köylerinde tarımla uğraşmaktadır.Daha çok buğday, arpa, nohut, fiğ, şekerpancarı, haşhaş, patates ve vişne yetiştirilmektedir. İlçe kaplıcası ve leblebisi ile ünlüdür. İlçede bulunan Hüdai kaplıcaları iç ve dış turizme hizmet vermektedir.