insanlar bazı olaylar başına gelmezse bilemez ölümde bu olayların başında.biz insanlar sevdiğimiz canımızdan bir parçayı azrailin kollarına vermeden ölüm kelimesinden bile tırsarız bırak ölüyü görmek.bende öyleydim ama şimdi her yağmur yağdığında gece bile olsa mezarlığa gitmeyi istiyorum BABAM'ın ıslanmaması için üstünü örtmek istiyorum ama anneminde dediği gibi babamın eriyen bedeni ne yağmur nede sıcaklığı hissetmiyordur ama olsun o toprağı altındaki cansız beden benim babamın erimiş olsada o benim babamın.ben şimdi yakınlarından birini kaybedeni görsem helede bu ölen bir babaysa satlerce ağlıyorum çünki ben babamın ölümünü 3 ay boyunca kabullenmedim ve onun sadece toprağa verilirken beyaz kefenine sarılı gördüm hayyattaki en çok istediğim şeydi babamın yüzünü son defa görüp onun o simsiyah saçlarını anlını yüzünü kocaman gözlerini son defa koklayıp son defa öpmekti ama bırakmadılar çünki babamı parçalamışlardı korkacağımımı sandılar insan babasından korkarmı bee şimdi o göstermeyenlerden ölesiye nefret ediyorum belkide haksızım ama belkide onlar babamı son defa göstermediler diye ben babamın ölümünü kabullenmedim bunu kabullenmem çok zaman aldı ve çok acılar açdı psikolojik tedavi gördüm bir süre uyku ilaçlarıyla uyudum ve benim ölümü anlıyıpta ölüme isyan etmememin tek sebebi bir kitap başta hayal-et ve sevgili ecelin'e tavsiye ediyorum ve ölümü anlamak isteyen herkese İMAMI GAZALİ'in yazdığı ÖLÜM VE ÖLÜM ÖTESİ adlı kitap hepinize tavsiye ederim okuduktan sonra ölümü ve ölenlerin nerde ne yaptığını merak edip daha çok acı çekmiceksiniz
|