hayalet arkadaşım en başta babana rahmet diliyorum.başın sağolsun.sana sonuna kadr katılıyorum.acılar vardırki zaman içerisinde artık insana işlmez olur.bende kaybettim babamıve acısını çok iyi bilirim.bir laf vardırya ateş düştüğ yeri yakar diye.sana veya bana yada acıyı çekene yaşayana nedersen de yinede onun çektiği acıları bilemezsin.haa tabiki üzülürsün için sızlar.ama onun kadar değil.o bilir en acıyı o yaşar bazende içine akıtır gözyaşlarını.bende öyleyim inan buna.taş kesildim artık.duygusuzmuyum hayır.ama artık ölümde ölüde korkutmuyor beni.önceden böyle değildim ama.ölü kelimesi bile ürkütürdü beni.ama insan ne zamanki sevdiklerini yakınlarını hele bu ailenin temeli babaysa kaybetmişse başka acılar başka ölümler vız geliyor insana.evet dokunmayı bırak duyunca bile korkardım.ama ben babamı doyasıya saatlerce öptüm sarıldım cansız vücuduna .KORKMADAN.oyüzden banada ölüm vız geliyor artık.çünkü sevdiklerim teker teker gidiyorlar.bu fani dünyadan.huzurluyum.nedenmi onları o gittikleri yerde görebilme ihtimalini taşıyor yüreğim.geçenlerde bizim burda bi teyze öldü.inanırmısın yakınları bile giremedi odaya.ve ben neyaptım biliyormusun gittim üstünü örttüm teyzeninve ayaklarını bağladım .herkes şaşkın şaşkın bana baktı.ama dedim ya bende korkmuyorum ölmden ve ölüden.evet ağlayamıyorum artık ölüm haberini aldığım kişilere dedim ya duygsuzluğumdan değil yüreğim acılara karşı taşlaşmış artık.içime akıtıyorum gözyaşlırımıda acılarımıda.üzülme arkadaşım tek değilsin merak etme bu duyguları yaşayan.ama şu bir gerçek ölüm varve uğramadığı yer ve kişi kalmayacak.sıra bizede gelecek elbet.herşeyin hayırlısı olsun dediğimiz gibi Allah ölümünde hayırlısını versin...
|